Waar ligt de grens tussen experimenteren en trouw blijven aan je signatuur?
Als ik experimenteer ben ik niet bezig met mijn signatuur. Dat is volgens mij het interessante aan experimenteren: het is vrij en onbegrensd.
Het kan alle kanten uit. Experimenteren is een belangrijk onderdeel van mijn manier van werken. In mijn atelier onderzoek ik mogelijkheden, probeer ik technieken en materialen uit, zonder doel of verwachting. Veel experimenten mislukken, en soms schuilt net daarin een idee. Maar een experiment hoeft geen werk te worden. Vaak is het gewoon spelen, jezelf helemaal verliezen in het genot van dingen proberen. Soms is het ronduit gevaarlijk. Zo had ik laatst bijna brand in mijn atelier. Ik wou weten wat vuur met mijn letters deed en dat liep een beetje uit de hand. Maar het leverde een nieuwe techniek op waar ik nu veilig mee werk.
Ik ben vaak ook gewoon op een traditionele manier met mijn ambacht bezig. Dan werk ik iets vertrouwds verder uit, in materialen en vormen die ik goed ken. Dat is even interessant. Omdat ik zo werk, ervaar ik geen spanning tussen experimenteren en trouw blijven aan iets vastomlijnds. En wat blijft, dat is mijn signatuur.
